آشکارسازهای عیوب اولتراسونیک را می توان از طرق مختلف بر اساس استانداردهای طبقه بندی مختلف طبقه بندی کرد.
طبقه‌بندی بر اساس فعالیت منبع صوت: آشکارساز نقص منبع صوت فعال: در اثر نیروی خارجی، عیوب داخل جسم مورد آزمایش به طور فعال امواج صوتی ساطع می‌کنند و وجود و شدت عیوب با وجود یا عدم وجود آن قضاوت می‌شود. انتشار صدا و طیف آشکارساز عیب منبع صوت غیرفعال: خود عیوب یاب امواج اولتراسونیک ساطع می کند و وجود و شدت عیوب بر اساس وجود یا عدم وجود و شدت امواج بازتابی ارزیابی می شود. طبقه‌بندی بر اساس تداوم امواج صوتی: آشکارساز نقص موج پالسی: به صورت دوره‌ای امواج اولتراسونیک ناپیوسته ساطع می‌کند. آشکارساز نقص موج پیوسته: امواج اولتراسونیک پیوسته را منتشر می کند، فرکانس ممکن است بدون تغییر باقی بماند یا در محدوده کوچکی تنظیم شود. آشکارساز نقص موج FM: امواج اولتراسونیک پیوسته با فرکانس متغیر منتشر می کند. طبقه‌بندی عیوب به روش نمایشگر: عیوب نمایشگر نوع A: نمایشگر دامنه، برای نمایش وجود و عمق عیوب استفاده می‌شود. تشخیص عیب نمایشگر نوع B: نمایشگر تصویری که برای نمایش توزیع و عمق عیوب در هر مقطعی از قطعه کار استفاده می شود.
آشکارساز عیب نمایشگر نوع C: نمایشگر تصویری که برای نمایش ناحیه نقص استفاده می‌شود، اما نه عمق.
آشکارساز نقص هولوگرافی اولتراسونیک: تصویری سه بعدی از نقص را نمایش می دهد.
طبقه بندی بر اساس تعداد کانال ها:
آشکارساز عیب تک کانالی: به تنهایی با یک (یا یک جفت) پروب کار می کند.
تشخیص عیب چند کاناله: به طور متناوب با چندین جفت (یا چند جفت) پروب کار می‌کند که برای تشخیص خودکار عیب مناسب است.