اصل اساسی سختی سنج لیب استفاده از بدنه ضربه ای با جرم معین برای ضربه زدن به سطح نمونه تحت نیروی آزمایشی معین، اندازه گیری سرعت ضربه و سرعت برگشت بدنه ضربه در فاصله 1 میلی متری از سطح نمونه است. و مقدار سختی را با القای ولتاژی متناسب با سرعت از طریق اصل الکترومغناطیسی محاسبه کنید. به طور خاص، سختی سنج لیب، بدنه ضربه را با یک دندانه فلزی سخت از طریق نیروی فنر به سطح نمونه فشار می دهد. هنگامی که جسم ضربه ای به سطح آزمایش برخورد می کند، سطح تغییر شکل می دهد و در نتیجه انرژی جنبشی از بین می رود. با اندازه گیری سرعت ضربه و برگشت در فاصله معینی از سطح، اتلاف انرژی محاسبه شده و سپس مقدار سختی به دست می آید.
محدوده اندازه گیری و سناریوهای کاربرد سختی سنج لیب شامل صنایع فرآوری فلز، رشته مهندسی ساخت و ساز، صنعت معدن و متالورژی و صنعت برق است. در صنعت پردازش فلز، سختی سنج لیب برای تشخیص سختی موادی مانند فولاد، چدن، آلیاژ آلومینیوم و غیره استفاده می شود تا اطمینان حاصل شود که قطعات با الزامات طراحی و استانداردهای کیفیت مطابقت دارند. در زمینه مهندسی ساختمان می تواند سختی مصالحی مانند سازه فولادی و بتن مسلح را تشخیص داده و مقاومت و دوام آنها را ارزیابی کند. در صنعت معدن و متالورژی، سختی سنج لیب برای تشخیص سختی سنگ معدن، پودر معدنی و مواد فلزی برای بهینه سازی فرآیند تولید استفاده می شود. در صنعت برق برای تشخیص سختی قطعات فلزی تجهیزات مانند ترانسفورماتورها و ژنراتورها برای اطمینان از ایمنی و قابلیت اطمینان تجهیزات استفاده می شود.
تاریخچه توسعه سختی سنج لیب را می توان به سال 1978 ردیابی کرد، زمانی که دکتر لیب سوئیسی برای اولین بار این روش جدید تست سختی را پیشنهاد کرد. با توسعه فناوری یکپارچه، سختی سنج لیب به تدریج بالغ شده و در زمینه های مختلف صنعتی اعمال می شود.